Δεν εκπλάγηκα από τες αποκαλύψεις του τούρκου ηθοποιού Αττίλα Ολγκάτς στις 22/1/2009 και την παραδοχή του ότι σκότωσε εν ψυχρώ 10 Ελληνοκύπριους αιχμάλωτους το 1974. Λίγο πολύ γνωρίζαμε τι έγινε το 1974 στην πατρίδα μας, και παρά τις ελπίδες που τρέφουμε για 35 χρόνια ότι κάποιοι από τους αγνοούμενους μας κάπου ίσως να ζουν ακόμα, βαθιά μέσα μας ξέρουμε ότι πιθανότητες να τους ξαναβρούμε ζωντανούς είναι λιγοστές. Υπάρχουν πολλές μαρτυρίες για δικούς μας ανθρώπους που συνελήφθησαν εν ζωή και κρατήθηκαν αιχμάλωτοι αλλά δεν επέστρεψαν ποτέ. Ίσως κάποιοι από αυτούς να περιλαμβάνονται στους 10 που αναφέρει ο ηθο(?)ποιός.
Χτες δημιούργησα συμβολικά και ένα Group στο facebook με σκοπό να εγείρω το θέμα του Αττίλα Ολγκάτς που συγκλονίζει την Κύπρο τα τελευταία 24ωρα. Ξέρω ότι οι πιθανότητες να βγει κάποια άκρη στην υπόθεση αυτή είναι ελάχιστες, όπως ελάχιστες είναι οι πιθανότητες να επιστρέψουν οι πρόσφυγες στα σπίτια τους, να βρεθούν οι αγνοούμενοι, να φύγουν οι έποικοι, να αποχωρήσει ο κατοχικός στρατός ή τελοσπάντων να αντιστραφεί οποιοδήποτε από τα αρνητικά επακόλουθα της εισβολής. Όμως με κανένα τρόπο δεν πρέπει να αφήσουμε να κουκουλωθεί αυτή η μαρτυρία του Ολγκάτς (έστω και αν έγινε κατά λάθος), και οφείλουμε να αποτρέψουμε τη συγκάλυψη που επιχειρεί εκ των υστέρων να πλασάρει η Τουρκία και ο ίδιος ο Ολγκάτς λέγοντας τώρα ότι η αφήγηση του ήταν φανταστική.
Αφορμή για την ανάρτηση αυτή ήταν το μήνυμα που πήρα από αναγνώστη του blog ο οποίος πιστεύει ότι η δημιουργία του Group στο facebook ήταν αχρείαστη και το μόνο που κάνει είναι να καλλιεργεί το μίσος και τον εθνικισμό στον τόπο μας, ενώ παράλληλα μου ανέφερε και περιπτώσεις στις οποίες Ελληνοκύπριοι είχαν δολοφονήσει Τούρκους και Τουρκοκύπριους.
Τα δεινά που υπέστη ο Ελληνοκυπριακός λαός, η προσφυγιά, ο ξεριζωμός και το δράμα που συνεχίζουν να ζουν οι συγγενείς των νεκρών και των αγνοουμένων δεν μπορούν να συγκριθούν ούτε σε έκταση ούτε σε βαρβαρότητα με αυτά που μας έκανε ο Αττίλας.

Σημασία δεν έχει να καταδικαστεί ο συγκεκριμένος άνθρωπος για αυτά που έκανε στη διάρκεια του πολέμου. Εξάλλου δεν γνωρίζουμε καν τις συνθήκες υπό τις οποίες "υποχρεώθηκε" - όπως ο ίδιος ισχυρίστηκε - να σκοτώσει. Οφείλουμε όμως να καταδικάσουμε τα εγκλήματα πολέμου με τα οποία παραβιάστηκε πολλάκις το Άρθρο 13 της Συνθήκης της Γενεύης που αφορά τη μεταχείριση αιχμαλώτων πολέμου. Σημασία για μας έχει να γίνουν γνωστές οι θηριωδίες που έλαβαν χώρα το 1974 εις βάρος 19χρονων παιδιών που πολεμούσαν για να κρατήσουν τα σπίτια τους και τις οικογένειες τους. Το χρωστάμε σε κάποιες ψυχές.
*Απόσπασμα από το δελτίο ειδήσεων του ΡΙΚ. Περιλαμβάνει τόσο την αρχική συνέντευξη του Ολγκάτς όσο και την ανασκευή των δηλώσεων του. Αργότερα, ο Τουρκικός στρατός ανακοίνωσε ότι ο Ολγκάτς κατά τη διάρκεια της θητείας του στην Κύπρο υπηρέτησε μόνο στα μαγειρία της μονάδας του καθαρίζοντας πατάτες.



